Theater, Lyrik, Sprachforschung und Heimatkunde
Bergsträßer Bilderbogen

Gedichte und Erzählungen in Mundart von Joseph Stoll
Mit Originalschnitten von Georg Beringer
De gehäikelt Unnerrock.

De Franz woar geschdern owend droi
Im Saal zum goldne Läiwe.
Do woar Teader, ui wie foi.


Dort konnt mer woas erleewe.
Des woar e Schiewe un Gedrick,
Enaus schun wirrer wollt er.
De Kellner rieft ehn noch zurick
Un dann en Schduhl ehm holt er.
Er hot sich glei aach druffgesetzt,
Dann segt er: "Sie, ei gebt mer
Mol glei e Bier, e dunkel, jetzt,
Do, fufzig Penning häbt er.
Un doher unnern Schduhl geschdellt,
Daß net es um kann falle.
Woas dann noch iwrig bleibt vum Geld,
Kennt ehr vor Eich behalle"
Jetzt wern die Lichder ausgedreht.
Das Schdick, des duht beginne.
Dem Franz soin Sinn nooch drinke schdeht,
Doch kann er's Gloas net finne.
Un wie er immer noch sich bickt,
Um noach soim Gloas zu daschde,


Do is ehm zwoar des net geglickt,
Doch denkt er: "Ei, woas haschde?"
Er helt en Faddem in de Hand,
En zoare wollne Faddem.
Er denkt: "Den kann for allerhand
Mer brauche, wann mer hat'n."
Er zobbt, un immer länger werd
De Faddem aus em Dunkel.
Er hot zusamme schun gezerrt
Bereits e kloani Klunkel.
Do fellt vum Lichd en Schoi eroi.
Er sieht's is puri Wolle;


Drum fengt es, kaum is dunkel droi
Wie'n Willer aa zu rolle.
Er wickelt uff, als gält's e Wett -


Schun woars en groußer Balle -
Do is uff aamol im Parkett
E Freiloin umgefalle.
Die hot en Läiwetrisch gedaa,
Daß alles is verschrocke.
De Franz selbschd helt im Wickle aa,
De Faddem kimmt ins Schdocke.
Un wie mer dann die Dam beleicht
Un duht mit Woi se laawe,
Do kimmt se zu sich aach un keichd:
"Soll mer's dann werklich glaawe?
Do hot der, während's dunkel graad,
Doch aaner unverhole
De Unnerrock mer unnerm Klaad,
- So frech zu soi - geschdohle."
Mer lacht se aus, mer glaabt's ehr net,
Mer helt se for histeerisch.
De Franz allaa glaabt, woas se redd.
Die Woll woar der geheerig.
Die woar gebliwe offeboar
Vorhin am Schduhlbaa henke.
De Rock, weil er gehäikelt woar
Ging uff, mer kann sich's denke.
Er hot ehn dann, zwoar ugewollt,
So langsam uffgezobbelt.
Un zu me Balle uffgerollt.
Soi Eil hot des verdobbelt.
Schnell greift er zu soim Hut un Schdock
Un denkt beim Laafe: "Hoalt,
‚s langt also groad for'n Unnerrock.
Des is woas for moi Aalt."
Zurück