Theater, Lyrik, Sprachforschung und Heimatkunde
1926 Zum Griwwele und Schiewele - mundartliche Erzählungen und Gedichte von Joseph Stoll Die Fraa vun Bensem |
Es hot e Fraa geläbt mol hier,Schun drei Joahrhunnert sind äs schier, Die hot nooch Groußem net geschträbt, Ehr Zeit hot doch se iwerläbt. Sou lang aa Bensem exischdiert, Werd se in jerem Maul gefiehrt, Un wann's emol e Groußschdadt is, Krieht die e Denkmol ganz gewiß. Doch vorderhand hot däs noch Zeit, Sie kimmt net in Vergesseheit. Dann häjern konnschde jeri Schdunn Sou hinnerum, sou hinnerum, Groad wie die Fraa vun Bensem. ![]() Die Fraa hot sicher net gedenkt, Daß ehr mer die Beobachtung schenkt, Dann woas se hot beriehmt gemoacht, Däs hot for Bensem nix gebroacht. Gegäije schun wie veele Leit Ein längscht heit in Vergesseheit, Die ehrer Vadderschdadt genitzt Un wäiklich aa se unnerstitzt. Der Fraa begäje dozemoal Woar Bensem ganz un goar egal. Un groad vielleicht, groad doderum Schwätzt hinnerum un vornerum Mer vun der Fraa vun Bensem. Die Bayern leie vor de Schdadt. Mer held'n kräftig Werrebatt, Un wie se sich aa drum bemieht, Sie hette Bensem net gekrieht. Zwaa Scheneräl mit ehre Leit, Die kumme in Verleheheit: "Wie kumme mer nooch Bensem noi? Mer misste jo längscht drin schun soi." - Do schlappt e bucklig Fraache her; Sie säicht: "Ich wisst for Eich e Deehr. Gäiht mer nor nooch, ich sienr eich rum, Sou hinnerum, sou hinnerum, Ich bin e Fraa vun Bensem." Do wo die Boach hot däs Gefäll, Do is for Eich die richdig Schdell. Groad unerm Probsthous fließt se lang Un dort waaß ich for Eich en Gang. Dort säihter nemlich glei en Poad; Der fiehrt Eich in de Ricke groad Vun dene, uffem Käicheplatz; Doch misst Ehr schleiche wie e Katz; Es sin Franzouse, liewe Leit, Weißt dene, dass Ehr Bayern seid! Kehrt Ehr de Spieß jetz aa mol rum, kummt hinnerum, kummt hinnerum! Sou säicht die Fraa vun Bensem. Sie dringe owens in de Schdadt, Sou wies die Fraa gerore hatt. Jetz sterme se de Käicheplatz. E "Gaudi" woar däs un e "Hatz". Sie schloage alles korz un klaa Un schdecke dann die Haiser aa. Dann plinnern se die Bäjer aus, Verschont bleibt faschd kaa aanzig Haus. - - Die Fraa, die siehter däs un denkt "Kimmt däs eraus wird ich gehenkt." Sie meschd sich aus de Acht dodrum, Sou hinnerum, sou hinnerum, Als ächti Fraa vun Bensem. ![]() Sou kimmt's aa, dass se unbekannt Geblewe is un korzerhand Die "Fraa vun Bensem" seit der Zeit Genennt worrn is vun alle Leit. Däs Uheil, wu se hot gebroacht, Däs hot se weltberiehmt gemoacht. Ehr hot geblieht, heit sähteres jo, Noch die Usterblichkeit als Looh. - - - Sou gäiht's hoalt oft uff unserer Erd, De schlächte Kerl am beschde fehrt, Mecht er nor rächt soin Buckel krumm, Sou hinnerum, sou hinnerum, Groad wie die Fraa vun Bensem. |